Ne gariptir ki insanoğlu gerçeklere ve son değişikliklere, bununla beraber kainatın seyrine okadar çabuk ulaşmasına rağmen hala tefekkür penceresinden hayatı izlemekte sıkıntı çekmektedir.

pencereden bakmak yerine duvarlara çizilmiş resimleri tercih etmekte çizenin verdiği yönlendirme ile de arkası meçhul olan bir yolda ilerlemektedir

Gönlünü aydınlatmak isteyen her ferd tasdiklenmiş olan aşıkların muhabbet ipine tutulmak suretiyle gerçekleri görebilir. En büyük aşık olan Efendimizden terbiye almış binlerce aşık mevcut iken birkaç tane kendini bilmezin çıkıpta bu devirde kimisine göre aşık başka bir deyişle evliya kalmamıştır demesi girdiği kanarlık koridorun durumunu göstermektedir. Hele hele bunu söyleyenler bir topluluğun büyüklerinden önde gidenlerinden olursa bize düşen ancak Allah tan rahmet ve merhamet ile onların hidayete ermesini dilemek olacaktır.

Zamanın altında, gece ve gündüzün birbirini son sürat takip ettiği, neredeyse birbirine girecek duruma geldiği bu ahir zamanda insanlar kendi dertleri ile hemdem olacaklarına başkalarının başka toplulukların ayıplarını arama gibi bir derde düşmüştür. oysaki güzeller güzeli efendimiz veda hutbesinde müslümanı müslümana kardeş etmiş ve bununla birlikte emanet hükmünü ortaya koymuştur. nereden ve kimden olursa olsun Allah-ı ve Rasülünü onların dini olan islamı kabul eden insanların aralarında ayrım yoktur. Dert dava bir tanedir. Oda imanın kurtulması ve huzuru ilahide Allah-ı sevindirmektir.

Bize düşen en heyecan dolu hislerimizle – gözyaşlarımızı sadece oturup kalktığımız arkadaşlarımıza değil bütün ümmeti muhammet için akıtmaktır. Dert ancak ozaman dert olur ancak ozaman deva gelir. ancak ozaman sevgilinin muhabbetine ve ardından cemaline kavuşma olur.

El birliği ile kendimizi  adam etme yolunda var gücümüzle  çalışırken yolda kalmış olan kim olursa  olsun sonuçta ümmettendir deyip el atmak görevimizdir. Bir başka yolun ehli ile beraberken kendi yolunuzu buyuğunuzu övmeyin. aksine karsıdaki kişinin yolunu büyüğünü övün ki o kişinin yoluna ve büyüğüne karsı muhabbeti artsın der büyükler. Bu şuurla hareket edildiği zaman inanıyoruz ki bütün insanlık bir çatı altında toplanabilecektir