Günümüz insanın en çok aradığı mevzu olmuştur huzuru ve sükuneti bulmak. Aradıklarının farkındalıkları da ayrı bir konu. Diken tarlasında gül aramak ne kadar acı ne kadar şaşılacak bir durum ise dünya meşguliyetlerinin artık vazgeçilmez bir hali aldığı yaşantımızda huzuru aramak sizce ne kadar akla mantığa hitap ediyor bir düşünün

Güzellikleri görmek, güzellikleri yapana destek çıkmak varken kişilerin eksikleri ve hatalarını aramak huy halini almış. Sen böylesin o böyle, onun burası hatalı senin şurada şu hata var demek üç kelimemizden biri olmuş durumda.

El birliği yapıp ileri demek varken, ileriye gitmek varken maalesef zıtlıklar birbirini kovalamakta. Bu karmaşa ortamında hiçbir kötülüğe, yalan yanlış mevzularda dokunmadan karışmadan uzak durabilmek neredeyse imkansız. Doğruyu söyleyenin dokuz köyden değil dünyadan kovulduğu bu anlarda artık ruhumuzun kapılarını açmak yerine kırmak gerekiyor. Çünkü bu günün insanı kendi kendini kontrolden çok uzaklarda kalmış. Bir başkasının iradesine terk eylemiş, zararın neresinden dönersem kar ederim düşüncesiyle bir misli daha zararın içerisine girmiş.

Önceden dostluk veya arkadaşlık kavramlarında kişinin halinin hatırının sorulması, sıkıntısı varsa el birliği ile giderilmeye çalışılması ahlaki bir meziyetti. Ancak bugünün ahlakında bende yoksa sende olmaması lazım yada sende varsa bendede olması şart dedirten acayip hastalıklı düşünceler ortaya çıkmış.

İnsanın ibadeti olsun yada olmasın (ibadet gereksizdir demiyoruz ve asla diyemeyiz) yapması gereken ahlakını kemale erdirme yolunda çabalamaktan başkası değildir. Ahlakı olgunlaşamamış meyve yerine diken verenlerin sonunun hüsran olacağı aşikardır. Ahlak bir evin bahçesi hükmünde olduğuna göre bahçenize gelen nice insanlara o dikenleri batırmak sizce ne kadar karı akıldır ?

Hele hele bu bahçede bulunan saygı ve sevgi noktasında önde gelenler anne babamız, kardeşlerimiz, eşimiz ve evladımız ise ve bunlara eziyet ediyorsak sonumuzun nasıl olacağını bilmem söylemeye gerek var mı?

Malında mülkünde sahibi  olan Yaratıcı dediğimiz zat, varlık, en güzel ifadesi ile Allah cc. ahlakı yaratan ve en güzel ahlak sergileyen ise kulların kainattaki ahlaki dengeyi bir tefekkür ederek kendisine ölçü tutması neleri başaracağına açık bir delildir.